-ANTİK FİRAVUNÎ TAHAKKÜMDEN ÇAĞDAŞ MISIR VE ÜRDÜN’DEKİ KİTLESEL ETKİSİZLEŞTİRME YÖNTEMLERİNE- Günümüz Ortadoğu’sunda diktatörlükler artık kendilerini kaba bir zorbalıkla değil, ‘Modernleşme’, ‘Terörle Mücadele’, ‘İstikrar’ ve ‘Ekonomik Reform’ gibi batılı/modernist kavramlarla meşrulaştırmaktadır. Malik bin Nebi’nin ‘Sömürülmeye Yatkınlık’ teşhisi ve La Boétie’nin ‘Gönüllü Kulluk’ analizi, bugün Mısır ve Ürdün sokaklarında devlet aygıtları tarafından bilimsel birer kitle kontrol taktiği olarak sahnelenmektedir. Ancak bu çağdaş sistemlerin kullandığı tüm akıl oyunlarının şifresi, doğrudan Antik Mısır'daki Firavun düzeninin genetiğinde gizlidir. Antik dönemde kamçılar, açık infazlar ve doğrudan İLÂHLIK iddialarıyla yapılan bu operasyon; çağdaş dünyada 'Modernist Kılıflar', hukuki bürokrasi ve teknolojik gözetim araçlarıyla bilimselleştirilmiştir. İşte tarihin ilk despotik laboratuvarı olan Antik Firavun düzeni ile çağdaş Mısır ve Ürdün rejimlerinin kitleleri felç etmek ve prangalarını sevdirmek için uyguladığı 4 Temel Taktik ve Karşılaştırmalı Anatomisi... 1. ‘BORÇLANDIRARAK KÖLELEŞTİRME’ ve Mega Proje İllüzyonu Antik Firavun Temeli: Firavunlar, halkın enerjisini emmek, onları sadece hayatta kalma sınırında tutmak ve kendi mutlak güçlerini taşa kazımak için devasa Piramit inşaatları başlatırlardı. Halk, canını dişine takıp gece gündüz bu anıtlar için taş taşır, kendi emeğiyle yükselen bu devasa yapılar karşısında büyülenerek Firavun’un İlâhlık ve Büyüklüğüne biat ederdi. Sahadaki Çağdaş Karşılığı (Mısır): Sîsî Mısır'ı, IMF borçları ve uluslararası kredilerle finanse edilen Yeni İdari Başkent (NAC) gibi modern mega inşaat projelerine milyarlarca dolar gömmektedir. Halk derin bir devalüasyon, enflasyon ve yoksulluk sarmalındayken; rejim bu projeleri "Mısır'ın Küresel Vizyonu ve Modernist Yükselişi" olarak pazarlamaktadır. Psikolojik Çıktı: Malik bin Nebi'nin bahsettiği ‘Nesneleşen İnsan’ burada üretilir. Ekonomik olarak nefes alamayan kitleler, hak arayacak dermanı kendilerinde bulamazlar. Üstelik aç kaldıkları halde, tıpkı piramitlere bakan antik köleler gibi, devletin inşa ettiği devasa modern gökdelenlerle sahte bir gurur duyarak kendi fakirlik prangalarını cilalarlar. 2. ‘KONTROLLÜ ALAN’ ve Akıllı Sübvansiyon Siyaseti Antik Firavun Temeli: Kutsal metinlerde ve tarih kayıtlarında sabit olduğu üzere Firavun, Mısır'ın tüm zenginliklerini, topraklarını ve nehirlerini kendi şahsî mülkü ilân etmişti. "..Mısır'ın Mülkü ve Altımdan Akan Şu Nehirler Benim Değil mi?.. / أليس لي ملك مصر وهذه الأنهار تجري من تحتي” (ZUHRUF: 51) Halkı ekonomik olarak tamamen kendine bağımlı hale getirmişti; insanlar ekmek, tahıl ve su için tamamen Firavun'un lütfuna muhtaçtı. Sahadaki Çağdaş Karşılığı (Ürdün): Ürdün’de Kraliyet, belirli aralıklarla ‘Siyasi Reform ve Modernleşme Paketleri’ açıklar. Ancak seçim sistemleri ve kabîle dengeleri öyle dizayn edilmiştir ki, meclis asla gerçek bir güç elde edemez. Rejim, halkı istihdamın büyük kısmını kaplayan hantal kamu bürokrasisi ve devlet yardımları yani sübvansiyonlar ile kendine göbekten bağlar. Psikolojik Çıktı: La Boétie’nin ‘Tiranın Sahte Lütufları’ tezi burada can bulur. Ürdün halkı, devletten alacağı maaş, yardım veya kabîle imtiyazı (Vâsıta/Vâsta/واسطة) için rejimin bekasına muhtaç hale getirilir. Tıpkı Hz. Mûsâ’nın halkının çöle çıktığında, Firavun'un kendilerine dağıttığı payı özleyip: “.. Ey Mûsâ! Biz Bir Tek Çeşit Yemeğe Asla Katlanamayacağız. Bizim İçin Rabbine Duâ Et de Yerin Bitirdiği Şeylerden; Sebzesinden, Hıyarından, Sarımsağından, Mercimeğinden ve Soğanından Çıkarsın!../  يا موسى لن نصبر على طعام واحد فادع لنا ربك يخرج لنا مما تنبت الأرض من بقلها وقثائها وفومها وعدسها وبصلها” (BAKARA: 61) diyerek prangalarını araması gibi; ‘Çağdaş Kitleler de Yardımları Kaybetmekten Korkarak Değişime Bizzat Direnirler.’ Şu Rambo Abdullâh’ın, kralı olduğu memleketten azıcık bahsetmekte yarar var. Ürdün, sözde modern bir devlet yapısına sahip olsa da toplumsal ve siyasi güç hâlâ büyük oranda aşîret bağlarına dayanır. Bir devlet dairesinde, askeriye veya emniyette üst düzey bir memur, kendi aşiretinden (el-Kerek/ الكرك, es-Salt/ السلط, İrbid/ إربد veya Maân/ معان aşîretleri gibi) birinin işi düştüğünde ona Sıra Önceliği tanır veya resmi prosedürler esnetilir. Ürdün'de genç işsizlik oranı yüksek olduğundan, kamuda veya prestijli özel şirketlerde işe girmek için liyakatten ziyade ‘Vâsıta’ aranır. Bir pozisyona başvurulduğunda, adayın CV'sinden önce ‘Arkasında hangi milletvekili, bakan veya aşiret lideri var?’ diye bakılır. Buna halk arasında "Vâsıta Kaviyye/ واسطة قوية (Güçlü Torpil)” denir. Pasaport yenileme, imar izni alma, mahkeme süreçlerini hızlandırma veya ruhsat işlemlerinde araya bir ‘aracı’ sokulur. Hatta trafikte ceza yiyen bir Ürdünlü, polis merkezinde tanıdığı bir ‘Vâsta/Vâsıta" ile o cezayı kolayca sildirebilir veya hafifletebilir. Üniversite kontenjanları, yurt dışı eğitim bursları veya askerî akademilere kabul süreçlerinde de aşîret liderlerinin veya nüfûzlu kişilerin imtiyaz (Kûtâ/ كوتا) hakları ve Vâstaları devreye girer. 3. ‘HUKUKSAL ŞİDDET’ (Lawfare) ve Dijital Panoptikon Antik Firavun Temeli: Antik Mısır'da toplumsal algı, Firavun'un emrindeki büyücüler, kâhinler ve tapınak rahipleri vasıtasıyla kontrol edilir; bilgi tek elde toplanır ve Firavun'un ağzından çıkan her söz kutsal bir hukuk kuralı sayılırdı. Aksini iddia eden her ses anında ‘BOZGUNCU’ ilân edilerek yok edilirdi. Sahadaki Çağdaş Karşılığı (Mısır ve Ürdün): MISIR’da sivil toplum kuruluşlarını felç eden ‘Terörist Oluşumlar ve Teröristler Kanunu / Kânûnu Kiyânâti'l-İrhâbi ve'l-İrhâbiyyîn/ قانون كيانات الإرهاب والإرهابيين’ ve ÜRDÜN’de en küçük bir sosyal medya eleştirisini bile hapisle cezalandıran yeni ‘Siber Suçlar Kanunu / Kânûnu'l-Cerâimi'l-Elikitrûniyye / قانون الجرائم الإلكترونية’, bu taktiğin modernist zirvesidir. Rejimler troller, bot hesaplar ve yapay zeka destekli gözetim sistemleriyle dijital alanı tamamen işgal etmiştir. Baskı artık yasa dışı değil, kanunlar eliyle ‘Aşırı Yasal/ Hyper-Legal’ bir formda uygulanmaktadır. Psikolojik Çıktı: İnsanlar her an izlendikleri ve en ufak bir hak talebinde ‘Terörist/Bozguncu’ [(إرهابي (İrhâbî) / مخرب (Muharrib) veya فاسد (Fâsid) / مفسد (Müfsid)] ilân edileceklerini bilirler. Bu sürekli gözetim hali, kitlelerde derin bir öğrenilmiş çaresizlik yaratır. Bir süre sonra birey, güvende kalmak adına kendi OTOSANSÜRÜNÜ (Self-censorship / er-Rakâbetü'z-Zâtiyye/ الرقابة الذاتية) uygulamaya başlar, yani prangasını kendi eliyle takar. 4. ‘KUŞATILMIŞ KALE’ ve Bölgesel Kaos Paradigması Antik Firavun Temeli: Firavun, kendi Mısır halkını mutlak itaate zorlamak ve İsrâiloğullarına yaptığı zulmü meşrulaştırmak için sürekli yabancı düşman mitolojisini kullanırdı: "Bu Yabancılar Hızla Çoğalıyor, Bir Savaş Çıkarsa Düşmanlarımızla Birleşip Bizi Yurdumuzdan Sürecekler, Kalemizi Yıkacaklar" propagandası yapardı. {Tevrat / Eski Antlaşma — Mısır'dan Çıkış (Exodus). Ayrıca Bknz. TÂHÂ Sûresi 57, A'RÂF Sûresi 109-110. Âyetler.} Böylece Mısır halkı, FİRAVUN'un zulmünü bir ‘Ulusal Güvenlik’ gerekliliği olarak görür ve desteklerdi. Sahadaki Çağdaş Karşılığı (Ortak Taktik): Hem Mısır hem Ürdün rejimi, çevredeki bölgesel istikrarsızlığı ve trajedileri (Gazze, Sûriye, Libyâ, Sûdân) iç politikada birer kalkan olarak kullanır. Sîsî ve Kral Abdullâh, uluslararası kamuoyuna ve kendi halklarına kendilerini ‘KAOSA KARŞI TEK İSTİKRAR ADASI’ olarak sunarlar. Halkın önüne sürekli bir ‘BEKA’ krizi konur. Psikolojik Çıktı: ‘Kuşatılmış Kale Psikolojisi’ kitleleri esir alır. Halk; fesâda, açlığa ve adaletsizliğe isyan etmek yerine; ‘En Azından Başımıza Bomba Yağmıyor, Sûriye Gibi Değiliz, Kalede Delik Açmayalım’ diyerek mevcut diktatörlüğü bir emniyet kemeri olarak görmeye başlar. Hülasa, ‘Duvarların Dışındaki Tehlikenin Büyüklüğüne İnandırılmış Bir Toplum, Duvarların İçindeki Zindancıya TAPINMAKTAN Başka Çare Bulamaz.’ Nihai Siyasi-Sosyolojik TEŞHİS Antik Mısır'da Firavun'un yokluğunda "Kaos Çıkacağı ve Nil'in Kuruyacağı" korkusu neyse; günümüz modernist diktatörlüklerinde ‘İstikrarın Bozulacağı ve Kalenin Düşeceği’ korkusu odur. Mekanizma milim değişmemiştir. Bugün Modern Mısır ve Ürdün’de uygulanan modernist istibdat, kitlelerin rûhunu hedef almaktadır. Malik bin Nebi’nin ifadesiyle, toplumsal bünyedeki ‘Sömürülmeye Yatkınlık Virüsü’ antik çağlardan modern devlet aygıtlarına kadar sürekli beslenmekte; böylece kitleler, kendilerini güvende hissettiren modern prangaları her geçen gün daha çok sevmektedir.