Yusuf Metin Yardımcı
Köşe Yazarı
Yusuf Metin Yardımcı
 

ŞEB-İ YELDÂ VE RÜYÂ

Seni yâd edip her dem; eş’âr inşâ eylerem, Kamer yokken bu şebte, kabrimi kazarım ben!   Cefây-ı hicrin ile; yandım fenâ mülkünde, Gözüm yaşını döküp, deryâlar fâş eylerem!   Zulmet sarmış cihânı; ne çâre ey dilâra? Sensiz geçen hayâtı, bî-gümân terk eylerem!   Şem'-i rûyun görmeden; karanlık târîk oldu, Toprağı yorgan edip, rûhu teslîm eylerem!   Şeb-i yeldâda hayâlin; bana rehnümâ mıdır, Bu karanlıkta gönül, hicrine mübtelâ mıdır!?   Nûr-ı çeşmim, akl-ı fikrim; hep seninle pür-hayâl, Zulmet içre ağlarım, kalmadı bende mecâl!   Aşk-ı nârınla yanıp; kül olmada cân u tenim, Toprağa düşse tenim, sen kokar her zerrâtım!   Hûn-ı dilden yazarım; her satırı/her sözü, Görmedi senden gayrı, bu gedânın şu gözü!   Kubbe-i mînâda sönmüş; şem’-i mehtâb u nücûm, Derd-i hicrinle harâb, oldu bu fânî vücûm!   Destime aldım kazma, arzı feryâd eylerim, Ağlayıp zâr ederek, ömrü berbâd eylerim!   Geceler şâhid olsun; ki bu sevdâ tam haktır, Senden özge cihanda, bana meftûn hiç yoktur!   Kefenim subh-ı visâlin gibi bembeyaz ola, Belki rûhum bu elemden; o zamân halâs ola!   Tîğ-ı gamla sînem içre; açtığın her yâre bîr, Yâre verdikçe cânı, eylerim hamd ü şükür!   Gül-i rûyun görmeden; gitmek bana her dem harâm, N'ola bir kez lütfedip, kılsan bu rûha ihtirâm!?   Ehl-i aşkın meskeni; her dâim dâr-ı bekā, Bu fânî mülke geldik; çekmeye cevr ü cefâ!   Defnedin zâlim harâbât içre bu bîçâreyi, Yâre bildirin, görünce kalb-i sad-pâreyi!   Murg-ı dil pervâz ederken; semt-i kûyunda senin, Bir mezâr taşım kalır, yâdigârı bu tenin!   Gözlerin eyler beni; her lahza bîtâb u harâb, Söyle ey şâh-ı cihân, bu ne sitem, ne azâb?   Zulmet-i şebde kazarken; kabrimi bi’l-ittifâk, Rûhumu şâd eyleye; belki o rûz-ı firâk!   Toprağım üstünde bitsin; lale, sümbül, gonca-gül, Nâle etsin kabrimde, sabâhtan öten bülbül!   Sırr-ı aşkı sakladım; nâmerd u bî-gâneden, Vazgeçip candan vefâ umdum o cânâneden!   Mürekkeb bitti, tükendi, kanımla kıldım nihân, Şiir hatmedildi artık, ey fedây-ı mülk-i cân!   Son nefeste yâd edip nâmın kapattım gözleri, Hakka teslim eyledim, hem canı hem sözleri!                                             Yusuf Metin YARDIMCI DENEME, Tasavvufidir.
Ekleme Tarihi: 21 Ağustos 2026 -Cuma

ŞEB-İ YELDÂ VE RÜYÂ

Seni yâd edip her dem; eş’âr inşâ eylerem,
Kamer yokken bu şebte, kabrimi kazarım ben!
 
Cefây-ı hicrin ile; yandım fenâ mülkünde,
Gözüm yaşını döküp, deryâlar fâş eylerem!
 
Zulmet sarmış cihânı; ne çâre ey dilâra?
Sensiz geçen hayâtı, bî-gümân terk eylerem!
 
Şem'-i rûyun görmeden; karanlık târîk oldu,
Toprağı yorgan edip, rûhu teslîm eylerem!
 
Şeb-i yeldâda hayâlin; bana rehnümâ mıdır,
Bu karanlıkta gönül, hicrine mübtelâ mıdır!?
 
Nûr-ı çeşmim, akl-ı fikrim; hep seninle pür-hayâl,
Zulmet içre ağlarım, kalmadı bende mecâl!
 
Aşk-ı nârınla yanıp; kül olmada cân u tenim,
Toprağa düşse tenim, sen kokar her zerrâtım!
 
Hûn-ı dilden yazarım; her satırı/her sözü,
Görmedi senden gayrı, bu gedânın şu gözü!
 
Kubbe-i mînâda sönmüş; şem’-i mehtâb u nücûm,
Derd-i hicrinle harâb, oldu bu fânî vücûm!
 
Destime aldım kazma, arzı feryâd eylerim,
Ağlayıp zâr ederek, ömrü berbâd eylerim!
 
Geceler şâhid olsun; ki bu sevdâ tam haktır,
Senden özge cihanda, bana meftûn hiç yoktur!
 
Kefenim subh-ı visâlin gibi bembeyaz ola,
Belki rûhum bu elemden; o zamân halâs ola!
 
Tîğ-ı gamla sînem içre; açtığın her yâre bîr,
Yâre verdikçe cânı, eylerim hamd ü şükür!
 
Gül-i rûyun görmeden; gitmek bana her dem harâm,
N'ola bir kez lütfedip, kılsan bu rûha ihtirâm!?
 
Ehl-i aşkın meskeni; her dâim dâr-ı bekā,
Bu fânî mülke geldik; çekmeye cevr ü cefâ!
 
Defnedin zâlim harâbât içre bu bîçâreyi,
Yâre bildirin, görünce kalb-i sad-pâreyi!
 
Murg-ı dil pervâz ederken; semt-i kûyunda senin,
Bir mezâr taşım kalır, yâdigârı bu tenin!
 
Gözlerin eyler beni; her lahza bîtâb u harâb,
Söyle ey şâh-ı cihân, bu ne sitem, ne azâb?
 
Zulmet-i şebde kazarken; kabrimi bi’l-ittifâk,
Rûhumu şâd eyleye; belki o rûz-ı firâk!
 
Toprağım üstünde bitsin; lale, sümbül, gonca-gül,
Nâle etsin kabrimde, sabâhtan öten bülbül!
 
Sırr-ı aşkı sakladım; nâmerd u bî-gâneden,
Vazgeçip candan vefâ umdum o cânâneden!
 
Mürekkeb bitti, tükendi, kanımla kıldım nihân,
Şiir hatmedildi artık, ey fedây-ı mülk-i cân!
 
Son nefeste yâd edip nâmın kapattım gözleri,
Hakka teslim eyledim, hem canı hem sözleri!
                                            Yusuf Metin YARDIMCI
DENEME, Tasavvufidir.
Yazıya ifade bırak !
Sitemizden en iyi şekilde faydalanabilmeniz için çerezler kullanılmaktadır, sitemizi kullanarak çerezleri kabul etmiş saylırsınız.