BATI’NIN SOMUT AMBARGOSU, İSLÂM DÜNYASININ SÖZSEL TİYATROSU

BATI’NIN SOMUT AMBARGOSU, İSLÂM DÜNYASININ SÖZSEL TİYATROSU

-Batı Şeria’daki Etnik Temizlik ve Jeopolitik İkiyüzlülük- Filistin coğrafyası, modern tarihin en uzun soluklu ve en ağır insani krizlerinden birine sahne olmaya devam ediyor. Gazze’de resmi verilere göre 73 binden fazla insanın hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan yıkımın ardından, İsrâil işgal rejiminin stratejik hedefi net bir şekilde Batı Şeria’ya kaymış durumdadır. Batı Şeria’da yasa dışı yerleşim birimlerinin genişletilmesi ve Filistinlilerin topraklarından sürülmesi, uluslararası hukuk terminolojisine "Etnik Temizlik" olarak geçmeye başlamıştır. Ancak bu süreçte asıl dikkat çekici olan, yaşanan VAHŞETİN kendisinden ziyade, küresel aktörlerin ve bölgesel güçlerin bu vahşete verdiği taban tabana zıt tepkilerdir. Bir tarafta radikal adımlar atan 12 Batı ülkesinin somut yaptırımları, diğer tarafta ise coğrafyanın, dinin ve tarihin doğrudan muhatabı olan İslâm dünyasının derin, yapısal ve eylemsiz sessizliği yer almaktadır. Batı Bloku’nun Pragmatik Dönüşümü: SÖYLEMDEN EYLEME Eylül 2026 itibarıyla uluslararası ilişkilerde nadir görülen bir kırılma yaşanmıştır. Birleşik Krallık, Fransa, Kanada, İspanya ve Norveç’in de aralarında bulunduğu 12 Batı ülkesi, ortak bir bildiriyle Batı Şeria’daki yasa dışı İsrâil yerleşim birimlerine yönelik kapsamlı bir ticari ve finansal ambargo kararı almıştır. Bu hamle, sıradan bir diplomatik kınama metni değildir; doğrudan hukuki ve ekonomik maliyet üreten somut bir eylemdir. Bu devletler, kendi ekonomik konfor alanlarından ödün vererek yasa dışı yerleşim birimlerinde üretilen malların ithalatını tamamen yasaklamış, bu yerleşimleri finanse eden inşaat ve gayrimenkul şirketlerinin varlıklarını dondurmuştur. İngiltere’nin bu faaliyetleri resmi düzeyde ‘Etnik Temizlik’ olarak tanımlaması ve İsr’ail’in buna karşılık Doğu Kudüs’teki İngiliz Başkonsolosluğu’nu kapatması, Batı ile İsrâil arasında maliyeti yüksek, gerçek bir krizin doğduğunu göstermektedir. Batı, iki devletli çözüm idealini tamamen yok eden İsrâil yayılmacılığına karşı ilk kez bu kadar net bir ekonomik sınır çizmiştir. İslâm Dünyası ve ‘İdâre-i Maslahat’ SANATI Batı dünyası bu somut maliyetleri üstlenirken, İslâm dünyasından yükselen seslerin içi boş birer retorikten ibaret kalması, küresel siyasetin en trajik paradokslarından biridir. İslâm İşbirliği Teşkilatı (İİT) başta olmak üzere bölge ülkelerinin yayımladığı ‘Kırmızı Çizgi’ temalı bildiriler, jeopolitik denklemde hiçbir ağırlığı olmayan, tamamen iç kamuoyunu yatıştırmaya yönelik birer ‘İdâre-i Maslahat’ yani durumu kurtarma hamlesidir. İslâm Dünyasının Bu Eylemsizliğinin Arkasında Üç Temel Yapısal Neden Yatmaktadır: 1)- Ekonomik Konfor ve Statüko Arayışı: Petrol, doğalgaz ve küresel finans ağlarını elinde tutan zengin Körfez sermayesi ile bölge devletleri, Batı merkezli küresel ticaret sistemine entegre kalmayı, Filistin davasının önüne koymaktadır. Batı ülkeleri ticari kısıtlamaları göze alırken; İslâm Ülkesi denen yapıların masaya tek bir petrol ambargosu, lojistik kısıtlama veya somut ticari yaptırım getirememiş olması bu ekonomik konfor arayışının doğrudan bir sonucudur. 2)- Bölgesel Güç Savaşları ve Rejim Güvenliği: İslâm dünyası, Filistin meselesinde homojen bir bütün değildir. Statükocu Arap rejimleri, Filistin direnişini (özellikle HAMÂS ve Müslüman Kardeşler ekolünü) veya İrân destekli ‘Direniş Ekseni’ni kendi monarşileri ve iktidarları için birer iç güvenlik tehdidi olarak görmektedir. Dolayısıyla, meydanlarda Filistin halkı için gözyaşı döken bu rejimler, perde arkasında İsrâil’in bu aktörleri zayıflatmasını sessiz bir memnuniyetle izlemektedir. 3)- Toplumsal Öfkeyi Söylemle Absorbe Etmek: İslâm ülkelerindeki yönetimler için Filistin davası, dış politikayı şekillendiren bir ilkeden ziyade, iç siyaseti dizayn eden kullanışlı bir araçtır. Sokaklardaki haklı ve birikmiş toplumsal öfkenin kendi rejimlerine yönelmesini engellemek isteyen liderler, ‘En Sert Kınama Mesajlarını’ yayımlayarak halkın gazını almakta, ancak arka kapı diplomasisinde statükoyu korumaya devam etmektedir. Sözün Bittiği, Yaptırımın Konuştuğu YER Son gelişmeler göstermektedir ki; uluslararası ilişkilerde ahlaki haklılık veya dini aidiyetler değil, yalnızca somut eylemler karşılık bulmaktadır. Batı’nın 12 ülkesi, uluslararası hukukun çiğnenmesine karşı somut, yaptırım gücü olan ve İsrâil ekonomisine doğrudan zarar veren hukuki mekanizmaları devreye sokmuştur. Buna karşın, coğrafyanın asıl sahipleri olan İslâm diye anılan ülkeler, derin yapısal bölünmeleri, ekonomik bağımlılıkları ve koltuk kaygıları sebebiyle süreci sadece bir ‘sözsel tiyatro’ olarak yönetmektedir. Arap ülkelerinin Hâl-i Pür Melâli budur. Sonuç olarak; eyleme dökülmeyen her söylem, statükoyu onaylamaktır. İslâm dünyası ‘İdare-i Maslahat’ çizgisinden çıkıp Batı’nın attığı somut adımların ötesinde ticari, siyasi ve lojistik yaptırımları masaya koymadığı müddetçe, yayımlanan her bildiri İsrâil’in Batı Şeria’daki etnik temizlik takvimini hızlandırmaktan başka bir işe yaramayacaktır.