SİYONİZM VE ENTEGRASYONUN SINIRLARI: Yûsuf Haddâd ve İsrâil Sağındaki Teolojik Cam Tavan

İttifakın Doğuşu ve Siyâsî Pragmatizm İsrâil siyasetinin son yirmi yılda yaşadığı aşırı sağa kayış dalgası, geleneksel ittifak kalıplarını yıkan ve paradoksal ortaklıklar doğuran yeni bir evreye girmiştir.

Bu evrenin en radikal çıktılarından biri, eski Givati Tugayı Komutanı Emekli Tuğgeneral Ofer Winter öncülüğünde kurulan Amcha Yisrael (İsrâil Halkı) partisidir. Winter, İsrâil terör tarihinde operasyonları askerî birer görevden ziyade ‘Tanrı Adına Yürütülen Bir Din Savaşı’ olarak kodlayan MESİYANİK ve radikal milliyetçi bir figürdür. [Mesiyanik/Mesihçi Yahudilik, Yahudilik ile Hıristiyanlık ve İsa'nın Yahudi mesih olduğu inancını birleştiren modern bir senkretik dinî hareket. 1960 ve 1970'lerde ortaya çıkmıştır.] Bu partinin asıl şaşırtıcı hamlesi ise, listenin iki numaralı koltuğuna Filistinli bir Hristiyan olan Yûsuf Haddâd’ı (يوسف حداد) yerleştirmesidir. Haddâd, siyasi hedefini açıkça İsrâil tarihinin ilk Arap Enformasyon Bakanı (وزارة الإعلام / Vezâret el-İʿlâm) ve Güvenlik Kabinesi (الكابينيت الأمني / el-Kâbînîti'l-Emnî) üyesi olmak olarak ilan etmiştir. Bu iddia, ilk bakışta İsrail sağının ‘Arap entegrasyonuna’ açtığı bir alan gibi görünse de arka planında derin bir vitrin siyaseti ve teolojik bariyerler barındırmaktadır. Filistin Sosyolojisinde Haddâd ve 'Hasbara' Aparatı Oluşu Filistin toplumu ve geniş Arap dünyası nezdinde Yûsuf Haddâd ismi, toplumsal hafızada çok net ve sert bir karşılığa sahiptir. Haddâd, kendisini tarihsel köklerinden kopararak bir ‘İsrâilli Arap Hristiyan’ olarak yeniden inşa etmiş ve İsrâil devletinin uluslararası arenadaki resmi tezlerini savunan en agresif ‘Hasbara (propaganda)’ figürlerinden biri haline gelmiştir. Özellikle Gazze/غزة ve Batı Şeria’ya (الضفة الغربية / ed-Daffe el-Ġarbiyye) yönelik askerî operasyonları sosyal medyada hararetle savunması, kendi toplumunda onun ‘İhanet (خيانة / Hıyāne)’ ve ‘İşbirlikçi/Ajan (عميل / Amīl)’ olarak kodlanmasına yol açmıştır. Haddâd’ın geleneksel Arap siyasi partilerine yönelttiği "Filistin Davasına Odaklanıp İsrâil'deki Arapların Sivil Sorunlarını İhmâl Ediyorlar" eleştirisi, kendi kurduğu ittifakla tamamen boşa çıkmaktadır. Çünkü sivil hakları savunduğunu iddia eden bir figürün, Filistinlilerin en temel insani haklarını ve varlığını reddeden aşırı sağcı bir ordu komutanının şemsiyesi altına girmesi, yapısal bir ideolojik çelişkidir. Etnik olarak Filistinli olan Haddâd, asimile olma gayretine rağmen kendi ana toplumu tarafından tamamen tecrit edilmiş bir figürdür. Ofer Winter ve ‘Vitrin Siyaseti’ Ofer Winter gibi radikal bir figürün, Filistin devletinin kurulmasına tamamen karşı çıkan ve hatta bölgedeki Arap nüfusun ‘Göç Ettirilmesini (تهجير / Tehcīr)’ açıkça savunan ideolojik ajandasına Haddâd’ı dâhil etmesi, tamamen pragmatik bir Vitrin Siyasetine (سياسة الواجهة / Siyāset el-Vâcihe) dayanmaktadır. İsrail’in uluslararası kamuoyunda maruz kaldığı ‘Apartayd (أبارتايد / Apârtâyd - Irkçı Ayrımcılık)’ suçlamalarına karşı, listenin ikinci sırasına yerleştirilmiş üniformalı ve sadık bir Arap Hristiyan, bulunmaz bir meşruiyet zırhıdır. Winter, Haddâd üzerinden Batı dünyasına "Biz Irkçı Değiliz, Devletimize Sadık Olan Her Etnisiteye Kapımız Açık" mesajı vermektedir. Ancak bu kapsayıcılık söylemi, “Gücün ve Karar Mekanizmalarının Eşit Paylaşımına Dayanan Demokratik Bir Ortaklık Değildir.” Haddâd, bu ittifakta hak kurucu bir aktör değil; aşırı sağın radikal ve dışlayıcı politikalarını dünya kamuoyuna pazarlamakla görevlendirilmiş araçsal bir aktördür. Dini Siyonizm ve ‘Milletlerin Salihleri’ Duvarı (Teolojik Kriz) İttifakın hudutları, siyasi söylemlerin ötesine geçip teolojik alana dayandığında net bir şekilde ortaya çıkmaktadır. Kudüs’teki Ateret Cohanim dini okulunun başkanı ve Dini Siyonizmin en kıdemli hahamlarından Shlomo Aviner’in fetvası, bu sınırın teolojik ilanıdır. Aviner, Yahudi Şeriat Hukûku olan HALAHA prensiplerine ve İbn Meymûn’un (Maimonides) Krallık Yasaları'na dayanarak, gayrimüslim birinin Yahudi devletinde asla ikinci başkan veya lider olamayacağını kesin bir dille belirtmiştir. Yahudi teolojisinde, Yahudi olmayan ancak devlete sadık ve Nûh'un Yedi Yasası'na uyan kişiler ‘Milletlerin Salihleri’ veya ‘Yerleşik Yabancı’ olarak kabul edilir. Bu kişilere sivil hayatta iyi davranılması ve sıradan birer vatandaş (مواطن عادي / Muvâṭın ʿÂdî) olarak yaşamalarına izin verilmesi meşrudur. Ancak Tesniye 17:15 öğretisine dayanan teolojik dogmaya göre, Yahudi ulusu üzerinde egemenlik, komutanlık veya yöneticilik makamına bir yabancının getirilmesi mutlak surette yasaktır. Haddâd ne kadar sadık olursa olsun, bu şeriat duvarını aşması teolojik olarak imkansızdır. Sonuç ve ‘Teolojik Cam Tavan’ Yûsuf Haddâd’ın trajedisi, kendi etnik ve dinsel kimliğini reddederek egemen sisteme eklemlenmeye çalışan aşağılık kompleksine sahip figürlerinin küresel ölçekteki yapısal çıkmazını özetlemektedir. Haddâd, İsrâil devlet mekanizması ve sağı için ekranlarda, sosyal medyada ve uluslararası platformlarda çok kullanışlı, alkışlanan ve ödüllendirilen bir ‘Propaganda Aracıdır.’ Ancak bu sadakat, ona hiçbir zaman gerçek iktidarın kapılarını açmayacaktır. Haham Aviner’in fetvası, İsrâil sağının kendi içinde asla aşamayacağı Teolojik Cam Tavanı görünür kılmıştır. Haddâd, kendi halkını, dilini ve kültürünü feda etme pahasına yükseldiği bu siyasi merdivende, tam karar mekanizmasına (Kabineth) adım atacağı sırada teokratik bir bariyerle durdurulmuştur. Netîcede; kendi toplumunu tamamen kaybetmiş, sığındığı aşırı sağcı Siyonist sistemde ise hiçbir zaman ‘Eşit Bir Ortak’ olarak kabul edilmeyerek ancak ‘Sadık Bir Sivil Tebaa’ sınırında tutulan iki taraflı bir yabancılaşmanın prototipidir.